André Romijn
André Romijn (1960) is een autodidactisch kunstenaar in portret- en figuratieve schilderkunst. Met olieverf en soms bladgoud creëert hij werken die de vrouw in haar kracht en gelaagdheid belichten – variërend van intieme studies tot monumentale composities. Zijn stijl combineert klassieke schildertechnieken met een eigentijdse gevoeligheid. Romijns werk is internationaal bekroond, tentoongesteld en opgenomen in particuliere collecties wereldwijd. Sinds oktober 2024 woont en werkt hij in de Engelse Kerk in Middelburg, waar hij naast culturele evenementen ook schilder- en tekenlessen verzorgt in zijn atelier.
Titel: Danaë | Afmeting: 90 x 120 cm | Techniek/materiaal: Goudblad op hout paneel, acryl | Creatie: 2020 | Verkoopprijs: €2.950
In dit monumentale werk herinterpreteert André Romijn de mythe van Danaë — de vrouw die door haar vader werd opgesloten om een voorspelling te ontlopen, maar toch werd bereikt door het goddelijke in de vorm van een gouden regen. De klassieke vertelling wordt hier niet als illustratie gebracht, maar als existentiële metafoor.
Danaë staat op een grensvlak: tussen binnen en buiten, tussen bescherming en gevangenschap, tussen menselijke kwetsbaarheid en kosmische kracht. Het goudblad straalt niet louter decoratief, maar fungeert als drager van spanning — het licht dat tegelijk belofte en bedreiging inhoudt. Achter haar ontvouwt zich een landschap waarin zonsondergang en duisternis elkaar raken: een wereld in overgang.
Binnen On the Edge krijgt dit werk een actuele lading. Wat betekent het om mens te zijn in een wereld die wankelt? Danaë belichaamt de mens die zich bevindt tussen controle en overgave, tussen angst en transformatie. De verticale blauwe baan en de ruwe aardetinten suggereren breuklijnen — zowel fysiek als mentaal.
Romijn verbindt mythe en heden in een beeld waarin het lichaam het spanningspunt vormt. Danaë staat niet enkel in een toren; zij staat op de rand van verandering.
Titel: Ethereal Reverie | Afmeting: 90 x 90 cm | Techniek/materiaal: Olieverfschilderij op Claessens linnen | Creatie: 2023 | Verkoopprijs: €2.395 | Exhibition History: Florence Biennale 2023 , Florence, ITALY
In Ethereal Reverie toont André Romijn het menselijk lichaam niet als object van aanschouwing, maar als drager van innerlijke spanning. De figuur staat in een schemerzone tussen licht en duisternis — een ruimte die zowel fysiek als existentieel is. Het warme, bijna sepia-achtige licht omhult het lichaam en maakt het tastbaar, terwijl de omringende schaduw het oplost in onzekerheid.
De houding is ingetogen: het hoofd licht gebogen, de blik naar binnen gekeerd. Dit is geen theatrale pose, maar een moment van kwetsbaarheid. De huid vangt het licht als een ademtocht in een donkere kamer — fragiel en tijdelijk. De ruimte waarin zij zich bevindt is nauwelijks gedefinieerd; muren en contouren vervagen. Wat overblijft is aanwezigheid.
Binnen On the Edge krijgt dit werk een bijzondere betekenis. Wat betekent het om mens te zijn in een wereld die wankelt? Hier staat de mens letterlijk op de grens van zichtbaarheid: tussen bescherming en blootstelling, tussen schaduw en onthulling. Het lichaam wordt een metafoor voor existentiële onzekerheid — niet dramatisch, maar intens stil.
Ethereal Reverie verbeeldt het moment waarop men beseft dat stabiliteit nooit vanzelfsprekend is. Het is een schilderij van stilte, maar ook van spanning: het lichaam als grensgebied tussen kwetsbaarheid en kracht.
Titel: Laetitia | Afmeting: 45 x 34 cm | Techniek/materiaal: Olieverf met koude was | Creatie: 2021 | Verkoopprijs: €1.125
In Laetitia keert een vrouw zich naar de beschouwer, haar blik helder maar ingetogen. Zij staat letterlijk en figuurlijk op een grens — tussen nabijheid en afstand, tussen herinnering en vooruitgang. Haar lichaam is naar voren gericht, maar haar hoofd draait terug. Het is een moment van overgang.
Achter haar strekt zich de lagune van Venetië uit, badend in een gouden schemerlicht. Op het eerste gezicht ademt het landschap rust en harmonie. Toch schuilt onder deze sereniteit een stille dreiging. Venetië, eeuwenlang symbool van macht, schoonheid en culturele rijkdom, zinkt langzaam weg door stijgend water. De stad wordt geleidelijk één met het element dat haar groot maakte.
De warme gloed van huid en architectuur suggereert verbondenheid tussen mens en omgeving. Maar waar begint het lichaam en waar eindigt de stad? Binnen On the Edge wordt Laetitia een beeld van fragiel evenwicht: de mens die zich bewust wordt van een wereld die langzaam verschuift.
Dit is geen dramatische catastrofe, maar het subtiele besef van onafwendbaarheid — het moment waarop vrede en verval samenvallen.
