
Rachel Climo, kunstenaar uit Roden, exposeert tijdens Muze of Meester drie schilderijen uit haar serie Repainting History. Deze serie geeft een frisse blik op verhalen die al honderden keren geschilderd zijn door mannen, doordat ze nu vanuit een vrouwelijk perspectief worden benaderd. De Male Gaze is vervangen door de Female Gaze. Rachel: “Met mijn serie Repainting History zoek ik naar manieren om onze kijk op de wereld te veranderen. Alles wat we zien, beïnvloedt hoe we de wereld, elkaar en onszelf zien en behandelen.”
Thema’s zoals Leto, Lucretia en Marat worden opnieuw weergegeven, maar alles is omgedraaid. In plaats van naakte vrouwen en geklede mannen, is de man naakt, de vrouw gekleed. Waar Marats schaamte normaal gesproken wordt bedekt door de badkuip, schildert Rachel hem van bovenaf, zoals vrouwen door de kunstgeschiedenis heen ook worden weergeven. Haar kritische blik op de kunstgeschiedenis is in onze tijd nodig en actueel en zet vraagtekens bij hoe er met (seksueel) geweld wordt omgegaan in onze gezamenlijke beeldtaal, waarin de vrouw vaak als object wordt weergegeven. Wat doet dit met hoe we naar onszelf en de ander kijken? Rachel biedt een nieuwe beeldtaal aan, waarin de menselijkheid van de vrouw centraal staat.
Rachel werkt met klassieke technieken en studeerde af aan de Klassieke Kunstacademie en Kunstacademie Minerva (Groningen).

Titel: Lucretia | Afmeting: 100 x 100 cm | Techniek/materiaal: Olieverf op paneel | Creatie: 2024 | Verkoopprijs: nvt – Privé-collectie
Lucretia was een Romeinse edelvrouw die meer dan 2500 jaar geleden leefde. Ze werd verkracht door de zoon van de koning. Na de verkrachting pleegde ze zelfmoord met een mes. Deze scène is al duizenden keren geschilderd, maar waarom is Lucretia altijd (half)naakt, terwijl de man die haar verkrachtte volledig gekleed wegkomt? In mijn nieuwe verhaal weigert Lucretia de schuld en schaamte te dragen. Ze is krachtig. In plaats van te zwelgen in onverdiende schaamte, legt ze de schuld waar die thuishoort: bij de man die haar verkrachtte. Ze is gekleed in wit, de kleur van onschuld en zuiverheid

Titel: Marat | Afmeting: 80 x 80 cm | Techniek/materiaal: Olieverf op paneel | Creatie: 2025 | Verkoopprijs: €4.160
Jean-Paul Marat was een van de fanatiekste leiders van de Franse Revolutie, die vaak in bad zat vanwege een huidaandoening. Er zijn veel schilderijen van vrouwen in bad/water, meestal van bovenaf gezien, waarbij hun naaktheid wordt getoond. Zelfs hedendaagse (meestal mannelijke) kunstenaars beelden dit thema vaak af. Mannen in bad ontbreken in de hele kunstgeschiedenis, met uitzondering van Marat, zoals afgebeeld in het schilderij van Jacques-Louis David.
Marat’s naaktheid is echter afgeschermd voor de kijker. Wat rechtvaardigt het overmatig blootgestelde vrouwenlichaam in vergelijking met het bedekte mannenlichaam? En op welke manier beïnvloedt dit onze kijk op vrouwen, mannen en de wereld? Hierbij mijn Marat, in het bad waarin hij stierf, van bovenaf gezien.

Titel: Leto| Afmeting: 90 x 90 cm | Techniek/materiaal: Olieverf op paneel | Creatie: 2025 | Verkoopprijs: €4.680
Leto is een symbool van kracht en vastberadenheid. Nadat ze een affaire had met Zeus en zwanger raakte, werd ze nergens geaccepteerd om haar kinderen te baren. Alleen, op de vlucht, zwanger en nergens welkom, vond ze uiteindelijk een onbewoond eiland waar ze een tweeling ter wereld bracht. Leto is een ode aan de sterke vrouw, maar geeft ook huidige wereldproblematiek weer: een wereld waar het soms moeilijk is om een veilige plek te vinden om te bevallen en om kinderen groot te brengen. Leto was nergens welkom; hoe veel vrouwen zijn de vandaag de dag niet op de vlucht, op zoek naar veiligheid voor hunzelf, hun (ongeboren) kinderen?