Mijn schilderijen ontstaan vanuit een directe ontmoeting met een plek. Niet het landschap als decor interesseert mij, maar het moment waarop licht, lucht, ruimte en ervaring kort samenvallen. Dat moment probeer ik vast te houden, wetend dat het tegelijkertijd alweer aan het verdwijnen is. Ik werk vanuit observatie en vanuit de lange traditie van de landschapschilderkunst: het landschap vastleggen zoals generaties schilders dat vóór mij hebben gedaan. Daarbij voel ik mij sterk verbonden met de schildertraditie van de randen van de Noordzee — kunstenaars die het veranderlijke kustlicht, de open ruimte, de wind en de voortdurende beweging van water en lucht proberen te vangen in verf.

Binnen die traditie neemt het begrip “Zeeuws licht” een belangrijke plaats in. Sinds het einde van de negentiende eeuw is dit bijzondere kustlicht een blijvend begrip geworden binnen de Zeeuwse kunsttraditie. Niet alleen vanwege de helderheid of schoonheid ervan, maar vanwege de voortdurende verandering: lucht, water en atmosfeer zijn hier nooit hetzelfde.