Vergeten Maria keert terug in het hart van Middelburg
Met een bijzonder gedicht is zondagmiddag 3 mei in de Engelse Kerk de tentoonstelling Maria – Beeld van een Vrouw feestelijk geopend. De expositie, gecureerd door André Romijn, brengt een bijzondere verzameling van historische en hedendaagse Mariabeelden en -voorstellingen samen en weet bezoekers zichtbaar te raken.
Poëtische opening zet de toon
Na een korte inleiding door curator André Romijn kreeg stadsdichter Josien den Graaf het woord. Met haar indringende en persoonlijke gedicht “Ik ben Maria” gaf zij een verstilde, bijna meditatieve opening aan de tentoonstelling. Haar voordracht maakte direct duidelijk dat deze expositie niet alleen kunst toont, maar ook uitnodigt tot reflectie op identiteit, vrouwelijkheid en betekenis.
Verrassing en ontdekking
Gedurende de middag trok een constante stroom bezoekers door de kerk. Opvallend was de nieuwsgierigheid en betrokkenheid van het publiek. Veel gesprekken ontstonden spontaan tussen bezoekers, waarbij thema’s als religie, geschiedenis en hedendaagse beeldvorming van de vrouw elkaar kruisten.
Voor velen was het een verrassing dat Maria ooit patroonheilige van Middelburg was. De historische verankering van Maria in de stad – ooit zichtbaar in straatbeelden, kerken en stadspoorten – bleek voor veel bezoekers een onbekend hoofdstuk. Deze ontdekking gaf de tentoonstelling een extra lokale betekenislaag.
Een ander terugkerend inzicht was dat het beeld van Maria door de eeuwen heen vrijwel uitsluitend door mannelijke kunstenaars is gevormd. Voor veel bezoekers bleek dit een echte eye-opener en aanleiding tot gesprekken over perspectief, interpretatie en de rol van de maker.
André Romijn voegt toe: “Het besef dat Maria eeuwenlang vooral door mannelijke kunstenaars is vormgegeven, geeft deze tentoonstelling voor mij ook een extra laag. Het nodigt uit om opnieuw te kijken: wie bepaalt eigenlijk het beeld van de vrouw?”
Fotografie: Liesanne de Carpentier @puurverbeeld
Dialoog tussen eeuwen
De tentoonstelling onderscheidt zich door de combinatie van middeleeuwse sculpturen, barokke schilderkunst en hedendaagse interpretaties. Deze dialoog tussen verleden en heden wordt versterkt door de opstelling: beelden op paarse sokkels, schilderijen aan warme wanden en een intieme ruimtelijke sfeer.
Bezoekers prezen vooral de variatie in objecten en hun herkomst. Elk werk vertelt een eigen verhaal – van devotie en moederschap tot verlies en kracht – waardoor Maria niet als één vaststaand beeld verschijnt, maar als een veelzijdig en gelaagd symbool.
Meest indrukwekkende tentoonstelling tot nu toe
Regelmatige bezoekers van de Engelse Kerk spraken zich lovend uit. Meerdere aanwezigen noemden Maria – Beeld van een Vrouw zelfs “de meest indrukwekkende en mooiste tentoonstelling” die hier tot nu toe te zien was. Vooral de samenhang tussen inhoud, presentatie en thematiek werd gewaardeerd.
Reflectie op het heden
De tentoonstelling stelt impliciet maar scherp vragen: wat is er vandaag nog over van Maria als symbool? Waarom blijft het beeld van moeder en kind ons raken? En welke beelden hebben haar plaats ingenomen in de moderne samenleving?
Met deze vragen blijft de expositie ook na de opening doorwerken – in gesprekken, in gedachten en in de blik van de bezoeker.
