Mariken Heijwegen

Mariken Heijwegen

 
Sinds 1 september 2023 heb ik Long Covid. Ik maak zelf-portretten van hoe ik me op dat moment voel.
Deze beelden laten zien hoe de tijd stilstaat wanneer je chronisch ziek bent. Met long covid voelt mijn leven bevroren, terwijl de wereld doorgaat. Elke dag is een gevecht met mezelf en met de energie die onbereikbaar lijkt. Elke handeling heeft gevolgen: wat kies ik, wat kan vandaag wel en wat niet? Die vragen keren steeds terug. In mijn beelden leg ik dit gevecht vast zoals het is. Confronterend en eerlijk. Rauw en pretentieloos, zonder opsmuk. Ze tonen de kwetsbaarheid, maar ook de kracht die nodig is om door te gaan, zelfs wanneer alles stilstaat en elke stap zwaar voelt.
 
Ik ben afgestudeerd in 1999 aan de kunstacademie in Den Haag waar ik modevormgeving en textiel studeerde. Voordat ik ziek ben geworden en afgekeurd was ik docent Beeldende vorming op een Vmbo en docent mode aan de kunstacademie. Daarnaast schilder ik. Ook daarin is mijn werk rauw en ongepolijst. Ik streef niet naar perfecte beelden, maar naar eerlijkheid. Op het doek maak ik zichtbaar wat er vanbinnen leeft, zonder filter of terughoudendheid. Emoties die vaak worden weggestopt of als taboe voelen, krijgen bij mij een plek: angst, boosheid, verwarring, verdriet en frustratie. Mijn schilderijen zijn geen mooie maskers, maar open vensters naar mijn binnenwereld. Ze tonen wat moeilijk onder woorden te brengen is en nodigen de kijker uit om te voelen in plaats van alleen te kijken, zonder oordeel, maar met herkenning en misschien zelfs begrip. 

  

Mariken Heijwegen

Titel: Screaming in silence. | Afmeting: 40 x 30 cm | Techniek/materiaal: Foto op Alubond (Matte finish) | Creatie: 2025 | Verkoopprijs: €275

Ik schreeuw in stilte, elke dag opnieuw. Mijn innerlijke strijd met long covid is onzichtbaar, maar allesoverheersend. Pijn en verdriet om wie ik ooit was, lopen als een schaduw met me mee. De mensen van wie ik houd, neem ik ongewild mee in dit proces; ook hun wereld wordt kleiner. Zelfs iets eenvoudigs als mijn haren wassen voelt soms als een onmogelijke opgave. We kennen allemaal pijn, taboe en schaamte, maar spreken het niet altijd uit. Met mijn verhaal hoop ik te raken, te prikkelen en herkenning te bieden, zodat niemand zich nog volledig alleen hoeft te voelen.

  

Mariken Heijwegen

Titel: Coach potato | Afmeting: 30 x 40 cm | Techniek/materiaal: Foto op Alubond (Matte finish) | Creatie: 2025 | Verkoopprijs: €275

Mijn haat-liefdeverhouding met de bank is dagelijks voelbaar. Ik heb hem nodig om uit te rusten, maar haat het om er telkens weer op te moeten liggen. Ik breng er zeker achttien uur per dag door. Na elke kleine activiteit wordt de bank tegelijk mijn vriend en mijn vijand. Het zou een fijne rustplaats moeten zijn, en dat is het ook, maar het verplichte liggen en zitten voelt als een strijd. Rusten, zowel fysiek als mentaal, roept telkens vragen op: in het donker of licht, met of zonder geluid. Keuzes die elke dag opnieuw op me drukken en energie kosten.

  

Mariken Heijwegen

Titel: Uienzak | Afmeting: 40 x 30 cm | Techniek/materiaal: Foto op Alubond (Matte finish) | Creatie: 2025 | Verkoopprijs: €275

Mijn blik op de wereld is veranderd. Door mijn ziekte verdwijn ik langzaam uit de maatschappij. De uienzak laat me nog een beetje naar buiten kijken, tussen de kleine gaatjes door. Hij beschermt me ook tegen mensen die me laten vallen, me niet meer zien of geen interesse tonen in iemand die ziek is. Tegelijk vormt hij een grens tussen mij en alles wat ooit vanzelfsprekend was. Toch blijft er een lichtpuntje. De uienzak staat voor mijn hoop. Ik blijf erdoorheen kijken, hoe beperkt ook, altijd gericht op het licht dat ergens nog op mij wacht, elke dag opnieuw, hoe klein ook.

 

Logo Engelse kerk Middelburg 2.0
Bezoek ons hier:
Simpelhuisstraat 10, 4331 PH Middelburg
Producten